Minął miesiąc od przeprowadzkowego szaleństwa i wypada coś skrobnąć. Po 4 tygodniach możemy spokojnie stwierdzić, że wszystko ok. Zadomowiliśmy się, "lęk przestrzeni" minął, a wybudowany dom w końcu cieszy. Jest jeszcze parę rzeczy do zrobienia, ale mamy teraz tyleeee czasu. W środę dostaliśmy zaswiadczenie o odbiorze i mieszkamy już całkiem legalnie. Niezwłocznie złożyłam wniosek o nadanie numeru, bo jakoś tak dziwnie, niby jesteśmy, a nas nie ma. Teraz tylko ze spraw pozostała zmiana taryfy prądu i... mozna spokojnie mieszkać.

Na deser kilka fotek: pokój synka, szafa w wiatrołapie i zmiany w jadalni, salonie i gabinecie.

Pozdrawiamy budujących i trzymamy kciuki za pomyślne prace.

Dzisiaj kilka obiecanych fotek. Robione wieczorem, więc efekt taki sobie.

Na początek kuchnia, przepraszam za mały nieporządek na wyspie, ale akurat był czas kolacji;)

Jadalnia - jeszcze bez firan.

Salon

Pokój Igi

Nasze sypialniane tulipany:

cdn

W końcu dotarła do nas cywilizacja i mogę uzupełnić blogowe zaległości.  Przez kilka ostatnich dni czułam się jak na diabelskim młynie. W sobotę rano zapadła spontaniczna decyzja o przeprowadzce. Wcześniej był plan, że przez tydzień pozwozimy wszystko i na końcu sami się przeprowadzimy. Ale plany są po to, aby je zmieniać. Więc do wieczora trwało wielkie przeprowadzkowe szaleństwo: pakowanie, przewożenie, rozpakowywanie i układanie. I tak kilkanaście razy. O 21 padnięci, ale szczęśliwi zasiedliśmy w salonie. Dziwne uczucie, dzieciaki też zaskoczone obrotem sprawy. W sumie zostało jeszcze kilka rzeczy do zrobienia, więc nudzić się nie będziemy. Ale długie zimowe wieczory będą zapewne sprzyjały drobnej dłubaninie. Udało nam się zdobyć wszystkie dokumenty potrzebne do odbioru i wczoraj mężuś powiózł je do kierownika budowy. On ma dalej działać. Nasza budowlana machina powoli hamuje, ale tylko na czas zimy. Wiosną zajmiemy się doprowadzaniem terenu wokół domu do porządku.

Teraz należałoby powiedzieć "zapraszam na fotki", ale fotek jeszcze nie ma.

Jutro nadrobimy zaległości i pokazemy nieduże fragmenty naszej rozetki. Pozdrawiamy wszystkich budowlanych pracusiów.

U nas znowu długa blogowa cisza, bo dopadła nas budowlana depresja. W najśmielszych snach nie przypuszczałam, że jeszcze w listopadzie nie damy rady przeprowadzić się. Niestety rzeczywistość okazała się brutalna i popołudniowe prace wykończeniowe baaardzo przesunęły termin przeprowadzki. Ale dzisiaj już widać światełko w tym długim tunelu. Prawie wszystko skończone - chłopaki zajmują się właśnie drobną kosmetyką: przyklejanie listew, montaż klamek i takie tam drobnostki. Poza tym lista niezbędnych rzeczy zmniejsza się z dnia na dzień i tak sobie po cichutku planuję, że po niedzieli... Może...Byłoby cudownie.